نتایج تحقیقات انجام شده توسط میز بیمه های اتومبیل پژوهشکده نشان می دهد که مهمترین عامل تعیین حق بیمه در انواع رشته‌های بیمه‌ای، توجه به ریسک فاکتورهای مربوط به آن رشته است. در بیمه‌های اتومبیل نیز توجه به ریسک فاکتورهای مربوط به وسیله نقلیه مورد استفاده و راننده ضروری به‌نظر می‌رسد.

به گزارش اقتصادی برتر به نقل از روابط عمومی پژوهشکده بیمه، بیمه شخص ثالث، بیمه‌ای است که خسارت‌های مالی و بدنی وارد شده به اشخاص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه را تحت پوشش قرار می‌دهد. علت به‌وجود آمدن این حوادث، عوامل متعددی از جمله نوع خودرو، قدرت خودرو، سال ساخت خودرو، نحوه رانندگی، شرایط محیطی و …. می‌باشد.
نظام محاسبه حق بیمه شخص ثالث، تا قبل از اقدامات دهه اخیر و به‌خصوص تصویب قانون بیمه شخص ثالث در سال ۱۳۹۵، مبتنی بر ویژگی‌های خودرو و کاربری آن بوده است، اما از آنجا ‌که بنابر تحقیقات به‌عمل آمده حدود ۷۰ درصد خسارات رانندگی ناشی از عملکرد راننده است، نهادهای مسئول در صنعت بیمه در تلاش هستند که بر اساس قانون مذکور تا پایان برنامه ششم، حق بیمه را بر اساس ویژگی‌های راننده‌ تعیین نمایند.
حق‌بیمه پایه تعیین‌شده بیمه شخص ثالث بر اساس گروه خودرو و در دسته‌بندی سواری‌ها، موتورسیکلت‌ها، اتوکارها، بارکش‌ها و سایر وسایل نقلیه مانند کشاورزی و راه‌سازی تعیین می‌شود. عامل تعیین حق بیمه در مورد خودروهای سواری، تعداد سیلندر است و شامل کمتر از ۴ سیلندر، ۴ سیلندر خاص (مورد استفاده اقشار متوسط و ضعیف جامعه)، ۴ سیلندر و ۴ سیلندر به بالا می‌باشد. از طرفی ارزش یا میزان ریالی تعهدات بیمه‌نامه، عامل بسیار تأثیرگذاری در تعیین حق بیمه است و بنابراین حق‌بیمه خودروهای سواری به میزان دیه و میزان تعهدات مالی نیز بستگی دارد.
بنابر جدول حق‌ بیمه تعیین‌شده توسط بیمه مرکزی، در تعهدات مساوی برای ۴ دسته خودروی زیر مجموعه سواری، بین ۱۰ تا ۱۵ درصد اختلاف در حق بیمه وجود دارد و این اختلاف در حق بیمه‌ها، به هیچ عنوان دو یا چند برابر نیست. البته مواردی مانند کاربری (تاکسی، تعلیم رانندگی، مسابقات و ….)، تخفیف عدم خسارت، جریمه تعدد خسارت، جریمه عدم تجدید و یا تمدید به موقع بیمه‌نامه و …. بر حق بیمه تأثیرگذار است و این موارد بر اساس قانون و آیین‌نامه‌های رسمی مصوب هیئت وزیران تعیین می‌شود.در نتیجه خودروها با مدل‌های مختلف و با شرایط مشابه، حق بیمه یکسانی دارند؛ اما اگر بیمه‌گذار خواهان تعهدات مالی بیشتر باشد، طبیعتاً حق بیمه افزایش خواهد یافت زیرا تعهدات صنعت بیمه در مقابل اشخاص ثالث بیشتر شده است. از طرفی یک خودروی با سال ساخت ۱۰ سال، اگر حق بیمه کمتری به نسبت یک خودروی جدیدتر می‌پردازد؛ می‌تواند به این دلیل باشد که حادثه‌ای نداشته و خسارتی از محل بیمه‌نامه دریافت نشده و لذا تخفیف در حق بیمه دارد. این تخفیف تا سقف ۷۰ درصد حق بیمه را شامل می‌شود و می‌تواند دلیل اختلاف دو خودروی مشابه با سال ساخت مختلف باشد.
به‌جز موارد خاص که خودرویی با ریسک بیشتر ممکن است باعث خسارت کمتری شود، آمارها حاکی از آن است که خسارت‌های خودروهای با ریسک بالاتر بنابر قانون احتمالات و محاسبات مربوطه، در عمل بیشتر است. لازم به ذکر است که میزان خسارت بر اساس میزان صدمات و خسارت‌های وارد شده به اموال و به‌خصوص اشخاص تعیین می‌شود که در مورد انسان‌ها تعیین این میزان به‌عهده دادگاه‌ها است و شرکت‌های بیمه صرفاً این تعهدات را پس از بررسی‌های مستندات و مدارک و مطابقت با تعهدات بیمه‌نامه پرداخت می‌کنند.