در شرایطی که زیر ساخت‌های حمل و نقل کشور زیر فشار فرسودگی ترافیک و کمبود مزمن منابع قرار دارد، حمله به (قانون قیر تهاتری) بیش از آن که نقدی کارشناسی باشد به پاک کردن صورت مسئله شباهت دارد. پرسش اصلی این است؛ وقتی منابع بودجه ای پاسخگوی نگهداری شبکه ای حدود ۳۰۰ هزار کیلومتری از راه های کشور نیست، چرا به جای مطالبه افزایش منابع همان ظرفیت محدود اما حیاتی قیر تهاتری به تیغ تخریب سپرده می شود؟

گروه اقتصادی عباس قاری -در سال‌هایی که کشور با کمبود منابع مالی مواجه بود، راهکاری موثر برای تداوم توسعه زیرساخت‌های عمرانی و محرومیت‌زدایی از سوی کارشناسان تدوین و مورد اجماع قرار گرفت

طی سال‌های گذشته و با شدت گرفتن تحریم‌ها، به دلیل محدودیت منابع مالی دولت در راستای تامین قیر موردنیاز پروژه‌های عمرانی، طرح قیر تهاتری با ابتکار نمایندگان مجلس در بودجه تصویب شد تا بخش اعظم مشکلات پیمانکاران و پروژه‌های‌عمرانی در تامین قیر موردنیاز را برطرف کند؛ اما در ادامه راه اجرای این قانون با فراز و نشیب‌هایی اجرایی شد