چین و هند؛ ضرورت نگاه راهبردی و بلندمدت به روابط دوجانبه

دیدار اخیر شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، و نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، به توافقات مهمی منجر شد و بار دیگر بر روند بهبود روابط دو کشور تأکید کرد؛ روابطی که رهبران چین و هند از سال ۲۰۲۴ و پس از عبور از مرحله نوسازی، آن را در مسیر بهبود و پیشرفت بیشتر هدایت کرده‌اند.

مهم‌ترین نتیجه این دیدار که در حاشیه هجدهمین نشست سران بریکس در دهلی‌نو انجام شد، تأکید دو طرف بر نقش چین و هند به عنوان «شریک یکدیگر» بود. این دیدار، سومین ملاقات رهبران دو کشور طی سه سال گذشته به شمار می‌رود.
آقای شی در این گفت‌وگوها تأکید کرد که برای حفظ ثبات و تداوم روند پیشرفت روابط چین و هند، دو طرف باید مسیر روابط خود را بر پایه درکی راهبردی، واقع‌بینانه و منطقی تنظیم کنند، با روحیه همکاری برد-برد از موفقیت یکدیگر حمایت کنند، با تدبیر سیاسی و بر اساس احترام و درک متقابل عوامل تنش‌زا را برطرف سازند و از طریق هماهنگی چندجانبه، باز و فراگیر، برای ساخت جهانی بهتر تلاش کنند.
چین همواره روابط خود با هند را از منظری راهبردی و با نگاهی بلندمدت دنبال کرده است. چین و هند به عنوان دو تمدن بزرگ و کهن، باید توانایی و خرد لازم را برای حفظ و گسترش روابط دوجانبه به کار گیرند.
مردم دو کشور طی قرن‌های گذشته از طریق تبادلات و یادگیری متقابل، پیوندهای ارزشمندی ایجاد کرده‌اند. در دوران معاصر نیز «اصول پنج‌گانه همزیستی مسالمت‌آمیز» که نخستین بار به‌طور کامل از سوی رهبری چین مطرح شد، در بیانیه‌های مشترک چین و هند و چین و میانمار گنجانده شد و به عنوان هنجارهای اساسی در روابط بین‌الملل مورد تأکید قرار گرفت؛ اقدامی که سهم مهمی در شکل‌گیری نظام بین‌المللی داشته است.
چین و هند باید این اصول را حفظ و دنبال کنند و در عین حال، توسعه روابط دوجانبه و حل‌وفصل مسائل مرزی را در دو مسیر موازی و مکمل پیش ببرند. این رویکرد می‌تواند ضمن حفظ صلح و آرامش در مناطق مرزی، زمینه را برای ارتقای بلندمدت روابط دو کشور فراهم کند.
چین و هند پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان هستند و هر یک بیش از ۱٫۴ میلیارد نفر جمعیت دارند. اهمیت اصلی روابط دو کشور در نحوه تعامل و همزیستی این دو کشور بزرگ در حال توسعه نهفته است.
چین و هند باید یکدیگر را «فرصت‌های توسعه» بدانند، نه تهدید. این نگاه راهبردی بر شرایط توسعه اقتصادی و اجتماعی دو کشور و وضعیت محیط بین‌المللی استوار است و با منافع مشترک مردم چین و هند همخوانی دارد.
هر دو کشور در مرحله‌ای حساس از مسیر نوسازی ملی خود قرار دارند و «توسعه» مهم‌ترین نقطه اشتراک آنهاست. چین و هند شرکای همکاری هستند، نه رقبای یکدیگر و باید با استفاده از ظرفیت‌ها و نقاط قوت متقابل، مسیر رشد مشترک را دنبال کنند.
چین و هند به عنوان اعضای مهم «جنوب جهانی»، مسئولیت بین‌المللی مهمی در تقویت همبستگی کشورهای در حال توسعه، پیشبرد جهان چندقطبی و دموکراتیک‌تر شدن روابط بین‌الملل بر عهده دارند. دو کشور باید برای ارتقای کیفیت همکاری‌ها در چارچوب «بریکس بزرگ‌تر» همکاری نزدیک‌تری داشته باشند و به صلح، ثبات، توسعه و رفاه جهانی کمک بیشتری کنند.
انتظار می‌رود چین و هند با حفظ مسیر درست توسعه روابط، تبادلات و همکاری‌های خود را در حوزه‌های مختلف گسترش دهند، ثبات و تداوم روابط دوجانبه را تقویت کنند و سهم خود را در مسیر پیشرفت و توسعه بشریت ایفا کنند.