۹۰ سالگی «راهپیمایی بزرگ»؛ رنج‌هایی که به ثمر نشست

یک نقاشی رنگ روغن که صحنه‌ای از «راهپیمایی بزرگ» را به تصویر می‌کشد
امسال، سال ۲۰۲۶ میلادی ، ۷۷ سال از روز تاسیس جمهوری خلق چین و ۹۰ سال از «راهپیمایی بزرگ، حماسی و سرنوشت‌ساز» نیروهای ارتش سرخ می‌گذرد؛ راهپیمایی تاریخی که قهرمانان آن، بدون تردید به بنیانگذاران اصلی سنگ بنای تاسیس جمهوری خلق چین و چین معاصر و پیشرفته، امن، سرشار از رفاه و صلح امروز تبدیل شدند.
در جریان جنگ داخلی چین، نیروهای ارتش سرخ کمونیست در سال ۱۹۳۴ توسط نیروهای حزب کومینتانگ محاصره شدند و برای این که از شکست و نابودی در امان بمانند، در یک اقدام حماسی، دست به عقب‌نشینی تاکتیکی به سمت مناطق شمالی چین زدند و این عقب‌نشینی هزاران کیلومتری با پای پیاده و در سخت‌ترین شرایط، امروز به عنوان «راهپیمایی بزرگ» در تاریخ معاصر این کشور ثبت شده و از افتخارات بزرگ آن به شمار می رود.
راهپیمایی بزرگ ارتش سرخ چین از اکتبر ۱۹۳۴ آغاز شد و در اکتبر ۱۹۳۵ به پایان رسید. در این مدت، نیروهای ارتش سرخ مسافتی در حدود ۹۰۰۰ تا ۱۲۵۰۰ کیلومتر (بسته به مسیر پیاده‌روي ارتش‌های مختلف) را در ناهموارترین مناطق چین طی کردند و گرچه این مسیر تلفات سنگینی داشت، اما هسته اصلی حزب را زنده نگه داشت تا سال‌ها بعد بتوانند در سال ۱۹۴۹ حکومت جدید تحت عنوان جمهوری خلق چین را تأسیس کنند.
شرایط آب و هوایی و جغرافیایی سخت و بی‌رحم مسیر راهپیمایی، حملات پی‌در‌پی دشمن، قحطی و گرسنگی، بیماری و نبود تجهیزات پزشکی و درمانی و… تنها بخشی از رنج فراوان این راهپیمایی یک ساله بود به گونه‌ای که از حدود ۸۶ هزار سرباز در شروع این راهپیمایی، تنها حدود هفت یا هشت هزار نفر توانستند جان سالم به درببرند و زنده به مقصد (استان شاآن‌شی) برسند و ۹۰ درصد آنها در طول مسیر به دلایل مختلف جان خود را از دست دادند.
درخت تنومند این فداکاری بزرگ، امروز نتیجه داده و به ثمر نشسته است. روحیه شکست‌ناپذیر سربازان ارتش سرخ به عنوان یک میراث گران‌بها، از طریق تاسیس جمهوری خلق چین و با تلاش‌های شبانه‌روز حزب کمونیست، محافظت و به نسل امروز چین منتقل شده و رفاه و امنیت و پیشرفت چین امروز را رقم زده است.
سربازان ارتش سرخ در آن روزهای طاقت‌فرسا و پر از رنج، اگرچه غذای کافی برای خوردن، لباس گرم برای درمان ماندن از برف و بوران، داروی کافی برای نجات از بیماری، سلاح مناسب و پیشرفته برای جنگ با دشمن، تجهیزات کافی برای آسان تر ساختن مسیر راهپیمایی و … نداشتند، اما امید، روحیه و اراده‌ای فولادین داشتند که امروز همه آن نداشته‌های آن روزهای سخت را به پیشرفته‌ترین شکل ممکن نه‌تنها جبران کرده، بلکه کشورشان را در قله پیشرفته‌ترین، قدرتمندترین، امن‌ترین، مرفه‌ترین و صلح‌آمیز ترین کشورهای جهان قرار داده است.
۹۰ سال پیش، ارتش سرخ چین و مردم این کشور با وجود این که خبری از جنگنده‌های فوق پیشرفته چینی نظیر J-35 ، پیشرفته ترین فناوری های در حوزه هوش مصنوعی، پزشکی و غیره، قطارهای فوق پیشرفته و سریع‌السیر، جاده‌ها و خودروهای لوکس و باکیفیت، تونل‌های عمیق و پل‌های فولادی غیرقابل تصور که امروز تقریبا تمام مناطق چین را مثل یک شبکه بزرگ به هم متصل کرده اند، نبود، اما با ایستادگی در همان شرایط سخت آینده کشورشان را تضمین کردند؛ کشوری که به باور بسیاری از کارشناسان بین‌المللی، مردم آن نه در امروز، بلکه به دلیل برخورداری از عالی‌ترین سطح دانش و فناوری بومی، در آینده زندگی می‌کنند.

در روزهای اخیر و در آستانه جشن روز ملی و هفتاد و هفتمین سالروز تاسیس جمهوری خلق چین، یک انیمیش زیبا در فضای مجازی چین، توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کرد: انیمیشنی که در کمتر از چهار دقیقه و با تصاویری جذاب و درعین حال سرشار از احساس و غرور، گوشه هایی از رنج سربازان چینی در راهپیمایی بزرگ را به تصویر می‌کشد و این که رنج و حماسه و فداکاری آنها، چگونه به ارمغان رفاه، صلح، امنتیت، آرامش و پیشرفت برای مردم امروز این کشور تبدیل شده و امروز مردم چگونه با افتخار، از سربازان وشهیدان «راهپیمایی بزرگ» قدردانی می‌کنند.